terug naar lijst

Op een dag komt de crash. Papa en Mama gaan uit elkaar.

RudyRUDY, de playmate van Billie, vindt het wel goed want WeekomWeek kinderen hebben toch een fijn leven. Alles dubbel, huizen, kadoo's, en + vaders en + moeders, + oma’s en + opa’s.

Natuurlijk zijn de afspraken niet overal gelijk.
Wat bij mama zus is moet bij papa zoos.
Dat is soms vervelend en een beetje verwarrend ook, want papa wil een jongen en mama een meisje.
Maar afspraken brengen structuur in het leven van een kind, zeggen papa’s en mama’s.

Kinderen zijn wat hun ouders willen.
Als kind wil je maar één ding, dat papa en mama gelukkig zijn en vooral; terug samen.

Enkel een bloemenfee en het stuifmeel van de liefdesbloem kan daarvoor zorgen.
Als je die in iemands ogen strooit wordt die op slag verliefd op de eerste die hij, of zij, ziet.
Daar wil Billie vol voor gaan.


"Elk verhaal heeft een begin, een midden en een einde, gelukkig niet noodzakelijk in die volgorde."
Tim Burton

KILLIE BILLIE is figurentheater op speed. Een waanzinnige rollercoaster van spel, muziek en video vol spannende momenten die je ademhappend achterlaten. Niet voor Sissi's !

Tekst: Yves De Pauw en cast
Regie: Marc Maillard 

Spel en poppenspel: Dries De Win, Gert Dupont, Maarten Bosmans, Hanne Torfs
Muziek: Hanne Torfs, Ruben Den Brok, Anke Verslype (= Fortress)
Techniek, klank, licht, video: Klaartje Vermeulen en Tim Oelbrandt

Met Jan Maillard, Bruno Smeyers, Astrid Michaelis en Janneke Hertoghs voor decor, kostuum en poppenkunde
 

There once was a boy, of was het a girl?
Het was zeker een kind, het was Billie the Kid!

Er was eens een kind, die geen kogel kon raken, geen beul ooit kon kraken, waarvan er geen bil of geen kaak ooit geschroeid werd door d’ adem der draken.
Met moed in het hart en een blos op de wang bedwong het elk kwaad dat de wereld wou raken, en redde ons allen van d’ ondergang …
In games.
Een redder online en een held on display. Een schelm op het scherm en een krak op teevee.
Maar in ’t echt ging ‘t er echter veel slechter mee, met het kind genaamd Billie, met Billie the Kid!

Want de kamer waar Billie in speelde en sliep. Die lag onder onvervalst oorlogsgebied.
Met aan één kant de ma aan d’ andere de pa. Lijnrecht over elkaar want ’t was grote bagaar.
’t Was zijn moeder die gromde, zijn vader die beet. En de ‘ik’ had het juist en de ‘gij’ was verkeerd.
Als de pa sprak van ‘poepje’, sprak moeder van ‘scheet’ Zei papa ‘poepegatje’, zei mama ‘de spleet’
Sprak de pa van een ‘fluitje’, sprak moeder van ‘piet’ En zo was het bij alles.
Eens werden ze ’t niet. Dus een oorlog ontstond uit dat huislijk verdriet.



speellijst


persfotos